H O O R S P E L V E R Z A M E L A A R S   B I J E E N K O M S T   2 0 0 1

Peter Schrama heeft het plan opgevat dat iedereen die kon eens bij elkaar laten komen zodat we met z'n allen. Zaterdag 8 september 2001 was het dan zover een  heugelijke dag in de Nederlandse hoorspelwereld. Nadat iedereen elkaar wel “kende” van e-mail en telefoongesprekken moest het er maar eens van komen. Een bijeenkomst met z'n allen, waar? Er is maar één plek geschikt voor deze activiteit “het omroepmuseum” in Hilversum. Nadat er enkele problemen uit de weg waren geruimd, (want de kantine is namelijk gesloten als de bijbehorende school ook gesloten is) werd er afgesproken dat we bij elkaar zouden komen in de residentie van Rob Bouwmeester. En tegen een kleine vergoeding kon er ook een lunch worden genuttigd, wat uitermate goed was verzorgd, hulde. Na de nodige kennismakingen kwamen de stemmen goed los en er werd flink geruild, ik zelf werd ook niet overgeslagen en had ook wat bij me voor andere verzamelaars. Op een gegeven moment was het tijd om wat te luisteren zodat een groep buiten zat te discusseren en een andere in de huiskamer zich had meester gemaakt van de stereoinstalatie en er veel werd gelachen over de scènes die ter gehore werd gebracht. Na de lunch was het tijd om naar het museum te gaan. Een enkeling ging met de auto maar het overgrootte deel ging te voet. Hoe het met de auto was weet ik niet want ik ben gaan lopen. Tijdens het lopen heeft men meer de kans om elkaar kennis te maken daar het toch wel een klein half uur lopen was naar de oude Amersfoortseweg. En hebben toch wel wat van Hilversum gezien.
 

Daar aangekomen was het eigenlijk wel tijd voor een groepsfoto maar iedereen moest erop staan dus maar binnen gevraagd of er iemand bereid was om een foto te maken van een groep hoorspelverzamelaars, “Bestaat zoiets nog als hoorspelverzamelaars?” was het antwoord. Nou er stonden er maar rond de 20 buiten. Kwam er iemand mee om te fotograferen, we hielden allen ons hart vast want hij trilde wel heel erg maar de foto's waren wel gelukt achteraf. Nadat we de huisregels kende (geen jassen en geen tassen) konden we naar binnen. Eerst naar de afdeling met huisapperatuur zoals oude grammofoons, bandrecorders en andere zaken van die strekking. Waar iedereen zijn herinneringen ophaalde van de daar opgestelde apparatuur. Toen was het tijd om naar de radio en televisie ruimte te gaan waar ieder zichtbaar genoot van de daar opgestelde attributen. Zelfs de hoorspelkamer was druk bezocht waar ook een windmachine staat die door iedereen wel werd gebruikt, en dan de deur die werd wel heel erg hard bewerkt, zo erg dat er iemand kwam kijken of alles wel goed gaat. Nadat we rondliepen vormde er zich door het hele pand groepjes die bleven praten over het fenomeen hoorspel en de discussie liep soms erg hoog op. Maar dat mag de pret niet drukken. Toen kwam iemand maar vertellen dat het tijd was om weg te gaan want het was al weer laat en Rob Bouwmeester moest nog studeren. Toen we naar de hal liepen kwamen wij nog een hoorspellegende tegen wel te verstaan “Paula Majoor”. Die overspoeld werd met vragen over hoorspelen en vele complimentjes kreeg, ging het weer naar het huis van Rob Bouwmeester. Onderweg begon het er donker uit te zien want het begon te regenen maar mijn filosofie is altijd “het meeste valt er naast” gingen we door en gelukkig het stopte met regenen. Bij Rob aangekomen bleven we nog even wat drinken. En praatten we nog even na met wat er nu gaat gebeuren en we zijn het er over eens dat dit géén éénmalige actie mag worden en dat dit zeker wordt herhaald en hopelijk met nog meer mensen. Toen werd het tijd om naar huis te gaan en iedereen nam afscheid met een voldaan gevoel. Van hieruit wil ik iedereen die deze dag zo bijzonder heeft gemaakt bedanken en zonder iemand te kort te doen speciaal Peter Schrama omdat hij de aanzet en iedereen bijelkaar heeft gebracht en Rob Bouwmeester en zijn gezin, om zoveel hoorspelgekken in je huis op te nemen en ze allemaal van eten en drinken te voorzien.

Hulde